De Deense componist Hans Abrahamsen (°1952) werd beroemd met muziek die men is gaan onderbrengen in de categorie van de 'nieuwe eenvoud'. Steeds op zoek naar de eenvoudigste muzikale structuren geraakte Abrahamsen begin jaren '90 in de ban van de 'Veertien canons' van J.S.Bach. Door deze canons te blijven herhalen begonnen ze in Abrahamsens oren te klinken als 'minimal music' en werd de tijdsbeleving gaandeweg circulair.
Een hele tijd later gebruikt Abrahamsen deze ervaringen in een eigen reeks van tien canons die hij de titel 'Schnee' meegeeft. Hij rangschikt ze in vijf groepjes van 'tweelingcanons', onderbroken door drie intermezzi. Elk van deze canons roept zijn eigen aan sneeuw gerelateerde klankwereld op. Je hoort bijvoorbeeld het knerpende geluid van voetstappen in de sneeuw of een wilde sneeuwstorm, maar evengoed een gevoel van winterse melancholie of nostalgie naar sneeuwpret in de kindertijd...
Ondanks het eenvoudige uitgangspunt en de soberheid van het klankmateriaal, slaagt Abrahamsen erin een grote variatie in schakeringen tot stand te brengen en de luisteraar mee te voeren in een intieme, verstilde klankfantasie.
SCHNEE
Ten Canons for Nine Instruments (2006-08)
Hans ABRAHAMSEN (°1952)
60'